autor: Agnieszka Adamczyk – Psychoterapeutka w Psychoterapia Centrum Dąbrowa Górnicza
Niepłodność
Niepłodność dotyka coraz więcej par. Osoby niepłodne i bezpłodne zmagają się nie tylko z przytłaczającym poczuciem rozczarowania, smutku, złości i niesprawiedliwości ale też poczuciem wstydu, czasem winy i przede wszystkim niezrozumienia ze strony otoczenia. Sensem życia może stać się obsesja zapłodnienia z całkowitym podporzadkowaniem rytmowi cyklu miesięcznego, testów, pomiarów i zabiegów medycznych.
Jednak samo poczęcie nie zawsze przynosi spełnienie marzenia o dziecku. Poronienie samoistne, niezupełne, zatrzymane, przedwczesny poród i urodzenie martwego dziecka.
W zależności od źródła i momentu uznania, że kobieta jest w ciąży możemy zobaczyć różne dane, ale przyjmuje się, że statystycznie od 10-20 do 40-50 procent wszystkich ciąż kończy się poronieniem. W wyniku komplikacji okołoporodowych, ciężkich zespołów chorobowych umierają noworodki.
Cierpienie i ból z powodu straty dziecka, również tego nigdy nienarodzonego wykracza poza fizyczną i medyczną pomoc. Kiedy świat się zatrzymuje i wszystko przestaje istnieć – istnieją tylko emocje, które trudno opisać, a co dopiero sobie z nimi poradzić.
Towarzyszę osobom na każdym etapie zmagania się z niepłodnością, podczas leczenia czy godzenia się z sytuacją braku dziecka.
Wspieram osoby po stracie dziecka, poronieniu – podczas przeżywania żałoby, która jest naturalnym procesem i ostatecznie przeżyta daje ukojenie i spokój.
Towarzyszę osieroconym rodzicom w drodze do uwolnienie się od przejmującego uczucia przytłoczenia, pustki i osamotnienia w przeżywaniu swojej tragedii, by można było się pożegnać jednocześnie zachowując to co najcenniejsze w pamięci.
Kobiety w ciąży
Kobieta nigdy nie jest po prostu w ciąży. Ciąża nigdy nie jest po prostu ciążą, zwykłym stanem fizjologicznym, normalnym przeznaczeniem kobiety.
- Pierwsza ciąża,
- kolejna,
- po poronieniu,
- jedna po drugiej,
- w wyniku gwałtu,
- z powikłaniami,
- po powikłaniach,
- po terminacji,
- u niepełnoletniej,
- po trudnym porodzie,
- po urodzeniu martwego dziecka,
- samotna,
- w trudnej sytuacji życiowej,
- niechciana,
- pełna lęku, obaw.
Wymieniać można w nieskończoność.
Zawsze sytuacja kobiety jest wyjątkowa i niepowtarzalna. Nieistotne, która to ciąża z kolei i czy w poprzednich wszystko było w porządku. Kobietom w ciąży poza lękiem o to czy z dzieckiem jest wszystko dobrze, czy poród będzie bezpieczny towarzyszą różne uczucia i stany, często sprzeczne, niestabilne, o dużym nasileniu, intensywnie wpływające na codzienne funkcjonowanie.
Pomoc w tej sytuacji to przede wszystkim zapewnienie przestrzeni do przeżywania i uzewnętrzniania nagromadzonych emocji, pomoc w zaakceptowaniu istniejących ambiwalencji bez obwiniania siebie, tak by mimo różnych niedogodności móc czerpać przyjemność z tego co się dzieje wokół i z nadzieją patrzeć w przyszłość.
Rodzice
Kiedy pojawia się dziecko sytuacja rodziny zawsze się zmienia. Nowe role rodzicielskie często wymuszają zmianę stylu życia małżonków, partnerów. Zmieniają się priorytety, jedne potrzeby odchodzą na drugi plan, inne stają się nagle niezmiernie ważne. Nikt nie rodzi się do tego przygotowany.
Wiemy już, że instynkt macierzyński nie istnieje. Bycia mamą i tatą trzeba się nauczyć, często metodą prób i błędów, często bez wsparcia kogoś bliskiego z doświadczeniem, np. ciepłej babci czy dziadka, często z własnymi trudnymi doświadczeniami z dzieciństwa.
Młodym rodzicom może towarzyszyć zmęczenie, złość, niepewność, poczucie winy, braku kompetencji, braku wsparcia i nierównomiernego wkładu w rodzinę u drugiego z partnerów.
W związku może pojawić się kryzys normatywny zresztą – kryzys rodziny z małym dzieckiem. W nowych rolach trzeba się do siebie dotrzeć, co nie zawsze jest łatwe.
Wspieram rodziców w odnalezieniu się w nowych rolach, zarówno względem dziecka jak i względem partnera. Istotne jest wypracowanie skutecznej komunikacji pomiędzy rodzicami. Ważna jest umiejętność odczytywania potrzeb i czytelnego sygnalizowania ich, by mogły być efektywnie zaspakajane. Dotyczy to zarówno relacji z dzieckiem, samym sobą jak i wobec partnera.
Udzielam również wsparcia rodzicom adopcyjnym w zakresie jawności adopcji, tego w jaki sposób mówić dziecku o jego historii, jak pomóc mu w tworzeniu swojej tożsamości z zachowaniem szacunku do korzeni i rodziny pochodzenia. Jak przygotować najbliższych na pojawienie się nowego członka rodziny.
Towarzyszę także osobom rozważającym adopcję i tym, przygotowującym się do przyjęcia dziecka.
